Kansrekenmachine

Eerst de kans, dan de prijs

Elke prijs is een uitspraak over een kans, en de omrekening is één deling: 40% is een prijs van 2.50, en 2.50 is een kans van 40%. Die omrekening vóór het wedden verandert de vraag van «vind ik deze wed leuk?» naar «gebeurt dit in meer dan 40% van de gevallen?» — een vraag waarin je je kunt vergissen. Van de prijskant gelezen is hetzelfde getal de break-evenkans: de minimale kans die een uitkomst nodig heeft om de wed neutraal te maken. 1.75 eist 57,1%; 1.50 eist 66,7%; 15.00 vraagt maar 6,7%, en daarom voelen lange prijzen goedkoop en leggen bookmakers daar hun marge.

Bij combinaties wordt kans tegenintuïtief. Onafhankelijke onderdelen worden vermenigvuldigd: drie weds die je elk op 50% inschat komen samen op 12,5%, niet op iets rustgevend dicht bij de helft. Vier onderdelen op 60% geven 12,96%. De gecombineerde odd vermenigvuldigt net zo, en daar zit de valstrik — het getal wordt groot terwijl de kans klein wordt, en de marge groeit mee. Hou de aanname vast: hier wordt vermenigvuldigd, dus onafhankelijkheid aangenomen. Twee uitkomsten uit dezelfde wedstrijd zijn gecorreleerd, en daar is de echte kans anders, meestal hoger dan het product.