Arbitraj hesaplayıcı

İki büro yeterince ayrıştığında

Her oranın tersini topla, bütün pazarı tek bir sayıda tutuyorsun. Tek bir büroda bu sayı her zaman %100'ü geçer — orada tutan şey marjdır. Ama bir tarafın en iyi oranı ile diğerinin en iyi oranı sık sık farklı bürolarda durur ve birleştirildiğinde toplam %100'ün altına düşebilir. Koşulun tamamı bu: örtük olasılıkların toplamı 1'in altında kalmalı. Toplam bahsi bu örtük olasılıklarla orantılı böl; her sonuç aynı tutarı geri verir, yani geri aldığın şey maçın sonucuna bağlı olmaktan çıkar. İki tane 2.10 oranı %95,24 toplar ve 1.000'lik bahsin her tarafına 500, maç nasıl biterse bitsin 1.050 döndürür.

Pratikte bu, aritmetiğin ima ettiğinden çok daha seyrek kapanır ve gerekçeler formülden daha ağır basar. Oranlar hareket eder: yakaladığın açık genellikle geriden gelen büronun kendini toparlamasıdır ve ilk ayakla ikinci ayak arasındaki saniyelerde kaybolabilir — elinde, değeri için değil korunmak için seçilmiş bir oranda, sıradan ve korumasız bir bahis kalır. Bahis limitleri tam da açığın en geniş olduğu yerde sıkar; kâğıt üzerindeki %5 çoğu zaman binin değil kırk birimin %5'idir. Ve bürolar bunu sistemli yapan hesapları kısıtlar: önce düşük limitler, sonra reddedilen bahisler ve kapatmalar. Birkaç büroda bekleyen sermayeyi ve aralarındaki kur farkını da ekle; arbitraj bir makineden çok, ince bir marjı kazımanın yavaş ve operasyonel olarak yorucu bir yolu gibi okunur.